Back in business!

Μετά από αρκετό καιρό, επιστροφή στις ρίζες. Όχι τίποτα ψυχοτροπικές, τις κανονικές.

Σήμερα η ομάδα μου ανέλαβε την μετατροπή ενός kart με κανονικό κινητήρα εσωτερικής καύσης σε ηλεκτροκίνητο.

Αυτό είναι το σασί μετά από μια εκτεταμένη αποσυναρμολόγηση (πεντάλ γκαζιού, πλαϊνές μπάρες, master cylinder φρένων, πίσω άξονας/ρουλεμάν/δισκόφρενο κλπ).

(κλικ για μεγαλύτερη φωτογραφία)

Σε γενικές γραμμές, πρέπει να μελετηθούν και να κατασκευαστούν βάσεις στήριξης για μοτέρ, μπαταρίες, control module και το πεντάλ γκαζιού με το ποτενσιόμετρό του.

Θα δούμε αν μας παίρνει να μπει ένα ποτενσιόμετρο στο πεντάλ φρένων ώστε με τον κατάλληλο ελεγκτή να έχουμε και ανάκτηση ενέργειας κατά την πέδηση πριν ενεργοποιήσουμε το υδραυλικό κύκλωμα φρένων.

Πρόχειρο σχεδιάγραμμα καταμερισμού εργασίας:

(κλικ για μεγαλύτερη φωτογραφία)

Πρόχειρη διαστασιολόγηση σασί κλπ:

(κλικ για μεγαλύτερη φωτογραφία)

Άντε να δούμε!

Καμιά φορά προσπαθείς να καταλάβεις το γιατί αλλά άκρη δεν βρίσκεις. Γύρω σου, μόνο θετικές και εμψυχωτικές σκέψεις. Όλοι προσπαθούν να σου πουν κάτι καλό, να σου δώσουν μια ελπίδα, να σε κάνουν να δεις το περίφημο φως στην άκρη του τούνελ. Και το εκτιμάς αυτό. Αλήθεια. Άλλωστε, μια καλή κουβέντα από ένα άτομο που νιώθεις κοντά σου μπορεί να διαλύσει και την πιο πυκνή ομίχλη.
Όχι πάντα όμως... Υπάρχουν στιγμές που αισθάνεσαι πως βουλιάζεις, πως πνίγεσαι, πως όλα πάνε στραβά. Κουταλιά νερό ή ο ωκεανός ολόκληρος, λίγη σημασία έχει. Στα δικά σου τα μάτια η φουρτούνα είναι εκεί, την διακρίνεις με την άκρη του ματιού σου, την βλέπεις να πλησιάζει. Σίγουρο ότι θα παλέψεις μέσα της, σίγουρος ότι θα τα καταφέρεις.
Αν περνούσε μόνο από το χέρι σου όμως... Γιατί όταν υπάρχει και άλλος στη ζωή σου, τα πράγματα περιπλέκονται. Εσύ τα βλέπεις πολύ απλά, θέλεις να προσπαθήσεις και ας είναι το αποτέλεσμα αβέβαιο. Άλλωστε αν δεν βάλεις τα δυνατά σου για κάτι που γουστάρεις αληθινά, για τι πράγμα θα το κάνεις; Για κάτι χλιαρό και συνηθισμένο;
Αλλά είπαμε, πρέπει να θέλει να προσπαθήσει και ο άλλος. Αλλιώς, αύτανδρο θα πάει το καράβι...

Σήμερα τσέκαρα το 110αρι 5θυρο Megane 3...

Εσωτερικό πολύ όμορφο σε γενικές γραμμές... Όχι τπτ φοβερό από άποψη χώρων βέβαια, θετική η κεντρική κονσόλα που δεν ενοχλεί καθόλου στα γόνατα. Μάλλον άσχημη η επένδυση απομίμησης ξύλου στο ταμπλό, πολύ καλά υλικά στο πάνω μέρος, μέτρια στο κάτω, με πολύ καλή συναρμογή όμως. Τα χειριστήρια του κλιματισμού πολύ όμορφα, του ραδιο-cd όμως πολύ μικρά και χαμηλά. Κουλή η τοποθέτηση του κουμπιού για το cruise control, μπροστά από το κεντρικό υποβραχιόνιο. Νέα C5 έχουμε εδώ...
Θέση οδήγησης σε γενικές γραμμές καλή, μειονέκτημα η ορατότητα προς τα πίσω.

Στατικό test drive μεν, 2 σοβαρά μειονεκτήματα δε: ο ημιάκαμπτος κοπανούσε και αναπηδούσε συνέχεια, μας έσπασε τα νεύρα. Επίσης, ο 110αρης ΚΑΙΕΙ. ΚΑΙΕΙ πολύ.
<-- click

Μα γιατί;;;;;

Μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, μεταξύ ενός πικρού καφέ που δεν μπορούσα να πιω και μιας γενικότερης σήψης της κοινωνίας, καθόμασταν και σκεφτόμασταν παρέα με ένα φίλο μου τα περίεργα αμάξια που έχουν βγει κατά καιρούς... Μούρλα των μηχανικών; Μέρα που οι marketeers είχαν πιει τον Βόσπορο και δεν είχαν διάθεση για εργασία; Ποιός ξέρει... Το αποτέλεσμα είναι ένα, κατασκευές που φαίνονται πιο περίεργες και από τον Καραγκούνη σε ταινία του Αγγελόπουλου...

Ας δούμε μερικά παραδείγματα...


Leon Cupra 4


Μικρομεσαίο 4θέσιο οικογενειακό, με V6 2,8 λίτρων (ολογράφως, αλλά προσοχή, το εγκεφαλικό καραδοκεί: δύο χιλιάδες οκτακόσια κυβικά εκατοστά) εν έτη 2001, από μια εταιρία που μάλλον δεν είχε και την δυνατότητα να πουλήσει σε κάποιον που μπαίνει στην αντιπροσωπεία και λέει "θέλω το ακριβότερο τάδε μοντέλο που έχετε".


Reanault Safrane Biturbo


To σωτήριον έτος 1994 λοιπόν, ένας εκ των 3 τρελών γάλλων κατασκευαστών αποφάσισε να χτυπήσει την executive κατηγορία με το συγκεκριμένο κατασκεύασμα... Με βάση το 3λιτράκι V6 έφτιαξαν ένα μοτέρ με 260φεύγα άλογα, δύο τουρμπίνες, τετρακίνηση και μπόλικες δόσεις ανισορροπίας... Ανταγωνιστές, ο οκτακύλινδρος γερμανικός ανταγωνισμός. Αλλά ο καταναλωτής είχε άλλη άποψη: αν ένα γαλλικό χωρίς τουρμπίνα χαλάει κάθε λίγο και λιγάκι (ανάβεις φώτα και ανοίγουν αερόσακκοι κλπ κλπ) φαντάσου τι θα γίνεται με 2 υπερσυμπιεστές...

Renault Laguna Gt (Πάλι ρεναούλτ ρε σεις; Τι παίζει;)


Αυτά είναι... Πάλι, ένα μεσαίο οικογενειακό με 2λιτρο τουρμπομοτέρ και, στις εποχές των ηλεκτρονικά ρυθμισμένων οδηγικών συμπεριφορών, πίσω ενεργητική τετραδιεύθυνση. Σαφέστατα, ένας οικογενειάρχης μπορεί να την εκτιμήσει, μεταξύ της διαδρομής για μπριζολάκια γάλακτος και αυτής για πάνες με ταλκ. Προσοχή, σαφέστατα και κάθε σύστημα που προάφει την ενεργητική ασφάλεια είναι θεμιτό, αλλά θα μπορούσε να μπει σε ένα αυτοκίνητο που είναι περισσότερο προσανατολισμένο για τον πυροβολημένο γνώστη (λέγε με clio/megane rs). Αλλά εντάξει, αν γινόταν κάτι τέτοιο όλα θα ήταν τόσο βαρετά...


Lancia Thema 8.32

Συνδυασμός που σπάει κόκαλα πάλι... Οικογενειακό αμάξωμα με 3λιτρο μοτέρ από ferrari το 1988... Ακριβό, περίεργο, άρα και τόσο θελκτικό.


Αυτά προς το παρόν...

Peugeot 207 RC

Ραλλί δεν έχω οδηγήσει σε πολύ γρήγορο ρυθμό για να μπορώ να κάνω και εγώ την αναπόφευκτη στερεοτυπική σύγκριση. Από κει και πέρα, το κάνεις ό,τι θες στον δρόμο. Θες γραμμές, πας με γραμμές. Θες να τρως μούτρα, φυτεύεις το γκάζι στο άπεξ. :lol: Θέλεις μικροδιορθώσεις με ανάποδα, τις έχεις. Θες κανονικά ανάποδα, βγάζεις το esp (κάτι σαν το DNA της Alfa Romeo ένα πράμα). Παρόλο που δεν ήταν δικό μου (δυστυχώς) το αμάξι, μάλλον βρέθηκα να κινούμαι πολύ πιο γρήγορα (οκ, λογικό) από όσο έχω τσουλήσει ποτέ με το δικό μου, έχοντας πάντα στο μυαλό ότι ήμουν με άγνωστο αμάξι, αλλουνού και σε άγνωστη διαδρομή.

Κλασσικά με ξενέρωσε το τιμόνι που στις χαμηλές ταχύτητες είναι για κοπέλες με μυϊκή δύναμη σπουργιτιού (μα καλά, ποιά κοπέλα θα πάρει ρουσου;;;), ενώ και το SSP δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε, δεδομένου ότι η τάση που δίνει στο τιμόνι σε αναγκάζει να διορθώσεις αυτήν που έδωσες αρχικά εσύ. Για αρχάριους καλό θα είναι φαντάζομαι πάντως. Μειονέκτημα μάλλον η έλλειψη της 6ης σχέσης στο σαζμάν... Με το γκάζι φυτεμένο στο πάτωμα σε 3ες-4ες και πάνω από τις 5 χιλιάδες στροφές βλέπεις πως μάλλον μια πιο κοντή κλιμάκωση θα ήταν καλοδεχούμενη...

Κατά τα άλλα, ακριβές και πληροφοριακό τιμόνι, φρένα με καλές προοπτικές αλλά τα λάστιχα μάλλον δεν λένε και πολλά καθώς έβαζαν αυτά το φρένο, πίσω άξονας συμμετοχικός όσο πρέπει, καθισματάρες και ανεκτή ποιότητα κύλισης για τα δεδομένα της κατασκευής.

Ευχαριστώ τον Γιαννη206 για την επίδειξη που μας έκανε, αλλά και μου εμπιστεύτηκε το καμάρι του. :)

Το έπος, η πεμπτουσία και λοιπές στερεοτυπικές μπουρδίτσες... Το απόλυτο βίντεο που περιγράφει αυτό που μας αρέσει...

C5 σήμερα... Εκθεσειακό δεν είχαν, είχαν όμως test drive.
Τέλος πάντων, από ότι έμαθα από τον πωλητή, ξεπουλήσαν τις προπαραγγελίες (καμιά 200αρια λέει πανελλαδικώς) και τώρα υπάρχει αναμονή 2-2μιση μήνες για τις δίλιτρες, και κανα μήνα για 1,8. Ενδιαφέρον, για να δούμε πώς θα τα πάει...

Στα του αυτοκινήτου τώρα:
Από κοντά είναι εξίσου ωραίο όσο και στις φωτογραφίες... Μου άρεσε που ακόμα και με τις 16αρες σιδερένιες ζάντες και τα τασια δεν χάνει και πολύ... Το κυρτό παρμπρίζ δεν μου φάνηκε τόσο εντυπωσιακό από κοντά, ο κώλος όμως εξακολουθεί να λέει...
Eσωτερικό τώρα... Καθισματάρες!!! Άνετες, με πολύ καλή στήριξη στην πλάτη, όχι τπτ φοβερό βέβαια στα πλευρικά... Αυτό που με χάλασε απίστευτα είναι ότι το τιμόνι είναι μάλλον χαμηλά, ακόμα και στην ανώτερη θέση. 1,85 είμαι, συνηθίζω βέβαια να οδηγώ αρκετά μπροστά, αλλά και πάλι ο χώρος μεταξύ τιμονιού και ποδιών δεν είναι αρκετός για σταύρωμα των χεριών, θέλει αλλαγές θέσης των χεριών στο τιμόνι.

Από κει και πέρα, πολύ ποιοτικό στην αφή το ταμπλώ, ακόμα πιο άκυρο από ότι στις φωτογραφίες το μπουτόν των αλάρμ (έλεος όμως), καλύτερη υλοποίηση του τιμονιού σταθερού κέντρου από ότι της μικρής αδερφής C4. Όμορφος πίνακας οργάνων με θερμοκρασία νερού ευτυχώς (πού φτάσαμε) αλλά και λαδιού, ιδιαίτερα αποδοτικό το κλιματιστικό.

Στα μηχανικά τώρα: τιμόνι χωρίς αίσθηση αλλά άμεσο, υπερβολικά ελαφρύ κλασσικά χαμηλά (μάλλον θα σταματήσω να το κατηγορώ αυτό, δεν αλλάζει η κατάσταση). Τραγική η έλλειψη επαναφοράς στις χαμηλές ταχύτητες, δεν συνηθίζεται με τίποτα.
Λεβιές ο κλασσικός των BE σαζμάν των γάλλων, καλύτερος από αυτούς των μικρών εκδόσεων αλλά οι μεγάλες διαδρομές παραμένουν.
Mοτέρ, τον 18αρη ούτε μπήκα στον κόπο να τον ζητήσω, οπότε 2λιτρος βενζίνης η μόνη επιλογή. Ελαφρώς ψόφιος χαμηλά, στις μεσαίες ξυπνάει και τραβάει αρκετά καλά για τα κιλά του αμαξιού. Μόνο μειονέκτημα, ο αρκετός θόρυβος σε ταχύτητες ταξιδίου (120-150), κάτι που επιδεινώνεται τρόπον τινά και από την εξαιρετική υπόλοιπη ηχομόνωση, καθώς σχεδόν μόνο αυτός περνάει στην καμπίνα.

Στην ανάρτηση τώρα, επιτέλους είχα την ευκαιρία να οδηγήσω αμάξι με υδροπνευματική. Απίστευτη άνεση όντως, μάλλον λιγότερη όμως από του προηγούμενο C5. Έχω την εντύπωση πως οι πολύ μικρές απότομες ανωμαλίες περνάνε περισσότερο μέσα. Τπτ το ανησυχητικό πάντως, στην πλειονότητα των περιπτώσεων μένεις με το στόμα ανοιχτό από την άνεση, καθώς καταλαβαίνεις ότι δεν κάτι δεν πάει καλά στο οδόστρωμα μόνο από μικρούς θορύβους λειτουργίας της ανάρτησης. Βέβαια οι τάσεις πλεύσεις δεν λείπουν, ειδικά σε λίγες συνεχόμενες ανωμαλίες, καθώς μάλλον δεν προλαβαίνει να σφίξει η ανάρτηση. Στο sport δεν μπορώ να πω ότι έχει τεράστια διαφορά στην διαχείριση του αμαξώματος, ούτε και στην απόσβεση. Γίνεται ελαφρώς πιο σφιχτό το σεταπ, καθόλου δράματα.

Τα αλάρμ γιατί τα βάλαν εκεί οι ανόητοι;