Aπό εδώ και μπρος, αυτοκίνητα που εγκρίνονται από την αφεντιά μου θα λαμβάνουν τιμητικά την σφραγίδα αυτή, λαμβάνοντας παράλληλα και άμεση πρόκριση στου επόμενους Ολυμπιακούς (ή και παραολυμπιακούς για ορισμένα μοντέλα) Αγώνες.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Καμιά φορά κάνουμε λάθος επιλογές... Και οι λάθος επιλογές οδηγούν σε ακόμα περισσότερες... Στο τέλος καταλήγουμε σε ένα δρόμο, και αναρρωτιόμαστε αν όλη η ζωή είναι λάθος, ένα ψέμα...
Read more

Ιστορία...

Image
Yπήρχε κάποτε ένα μικρό εμπορικό πλοίο, ο Ωρίωνας. Κατασκευή του 1920, ατμοκίνητο και πέρασε από διάφορα χέρια: Ολλανδικά, Γαλλικά, Ελληνικά και στο τέλος Γερμανικά (1943;) και συγκεκριμένα στο πολεμικό ναυτικό τους (Kriegsmarine). Βυθίστηκε από σαμποτάζ στον Πειραιά, ανελκύστηκε και τελικά το βομβάρδισαν συμμαχικές δυνάμεις (Bristol Beaufighters της RAF) σε έναν κόλπο στην Δονούσα. Γιατί τα αναφέρω αυτά, θα μου πείτε. Πέρσι βρέθηκα για λίγες μέρες στη Δονούσα και έχοντας διαβάσει για το ναυάγιο (το οποίο βρίσκεται σε πολύ ρηχά νερά κι άλλοτε καλύπτεται από άμμο/άλλοτε είναι ορατό) είπα να το επισκεφτώ. Δεν έχουν απομείνει πολλά κομμάτια του, μόνο η "ραχοκοκαλιά" του και μερικά σκόρπια κομμάτια μετάλλων, κουτιών κλπ γύρω γύρω.  Φωτογραφίες από το ναυάγιο: (λίγο πειραγμένη αντίθεση/φωτεινότητα για να φαίνεται καλύτερα) Ιστορική φωτογραφία: Φωτογραφία από Google maps με το σημείο του ναυαγίου σημειωμένου με κόκκινο: Αλλά κι η αφορμή για το ποστάκι αυτό, χαζεύοντας στο κτηματολό...
Read more
Refugees-Van Der Graaf Generator North was somewhere years ago and cold: Ice locked the people's hearts and made them old. South was birth to pleasant lands, but dry: I walked the waters' depths and played my mind. East was dawn, coming alive in the golden sun: the winds came, gently, several heads became one in the summertime, though august people sneered; we were at peace, and we cheered. We walked alone, sometimes hand in hand, between the thin lines marking sea and sand; smiling very peacefully, we began to notice that we could be free, and we moved together to the West. West is where all days will someday end; where the colours turn from grey to gold, and you can be with the friends. And light flakes the golden clouds above all; West is Mike and Susie, West is where I love. There we shall spend our final days of our lives; tell the same old stories: yeah well, at least we tried. Into the West, smiles on our faces, we'll go; oh, yes, and our apologies to those who'l...
Read more